1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Na spotkanie wiosny wybiegnę...

MARIÓWKA - Wiosna budzi się na potęgę. Słońce uśmiecha się do ziemi. Ziemia zakwita kolorami. Ptaki śpiewają. Serce, ciągle wielkanocne, bije w rytmie ALLELUJA a poeci . . . najpiękniejsze układają strofy... Zapraszam - pooddychaj wiosną malowaną piórem s. Moniki Samol.

 
Z promieni słońca

zaplotę warkocze

z chmurami

zabawię się w berka

w dłonie wyciągnięte

klucze powracających ptaków

złapię

dzień obudzę uśmiechem

mgłą

poranne otulę tajemnice

pieszczocie wiatru

chętnie oddam

tęsknotą malowane policzki

i we włosach potarganych

zaplątane wiersze

miłością odnajdę –

 

pośpiesznie

na spotkanie wiosny wybiegnę

drżące w sobie niosąc

radosne purpurowe serce

 

w garściach pełnych światła

kwiatami wiosna zapachnie –

Promieniami słońca

haftowane niebo

smutku przepędza chmury

ciepłem miłości

brzemienną otula ziemię

dotykiem wiosny

życie ze snu budzi

na drżących rosach

wiersze pisze

w zapachu trawy

wstydem rumiane

policzki chowa

zakochane

ptakom muzykę układa

błękitem w przyjaznych

uśmiecha się oczach –  

               * * *

otulona światłem

z promieniami słońca

radośnie zatańczę

w serce roześmiane

z wydłużonych palców Boga

dobroć upadnie –


 

 

Z tobą

są wszystkie kaprysy nieba

kolorem oczu

sprzeczasz się o błękit

i barwom tęczy

imiona nadajesz

z maleńkich obłoków

pejzaże układasz

i ze sobą je zszywasz

promieniami słońca

 

po miłość w zakątkach serca

nieśmiało się skradasz

i kochanie najskrytsze

tajemnicy opowiadasz –

 

z tobą jest cisza

kiełkujących nasion

brzemienne milczenie

rodzące słowa

jest mowa znajoma

wyciągniętych ramion

co czule

moje obejmuje myśli

gdy w palcach moich

szumią wiersze

gdy w dłoniach

utulona wiosną

kołysze się ziemia

 

Wiosna

przybliża się do nas

zapachem kwiatów

wabi nasze nozdrza

przez zamknięte

przedostaje się okiennice

by Światło pozostawić

wystudzonej izbie

i błękitem nieba

czule obejmuje

oszronioną matkę ziemię –

Powracające klucze ptaków

w nasze włosy wplata

spojrzeniem serca

zdobi nagie drzewa

roztopami drepcze nam po piętach –

Wiosna przybliża się do nas

jej ślady widać już na łąkach –

Więc nie strasz nas zimo

niepotrzebnym śniegiem –

 

Weź mnie pod rękę

promienne słońce

i po obłokach nieba poprowadź –

niech w moich źrenicach

łaskawie odpoczną

wiatrem stargane

błękitne sklepienia –

Weź mnie pod rękę

jak nikt o to proszę

ciepła pocałunkiem

kwiatom barwy po przywracaj

i ptakom stęsknionym

skrzydła pobłogosław

na loty powrotne –

niech ziemia zatańczy

z zimy przebudzona

i w dłoniach moich

światłem ozdobionych

wiosna wytryśnie

o przyjęcie do serca

prosić gotowa –

Weź mnie pod rękę

promienne słońce

i przez dni pochmurne

odważnie przeprowadź –

 

W moich listach do Ciebie

pachną niezapominajki

i między słowami

przeplata się wiosna

roześmiane słońce

promieniami złoci

w sercu skrzętnie

schowane wspomnienia –

strumykiem atramentu

uroczyście kroczą myśli

dłonie zamieniając

w ogrody pełne dobra

co przy Twoich oknach kwitnąc

szeptem obecności

przemieniają strapienia –

W moich listach do Ciebie

jest cisza przeogromna

co życie otula

tajemnicą Boga

i pocztą nieba rozsyła

najdroższe o Jego istnieniu zapewnienia –

 

Pozwól

zabrać z sobą

odrobinę błękitu

nieba bezchmurnego

wilgoć mgły

osiadającej na włosach

zapach fiołków

pieszczących nozdrza

ciszę wieczoru

przerywaną kantatami świerszcza

zieleń łąki

w przyjaznych oczach –

 

niech pod moimi

zamkniętymi powiekami

pozostanie żywy obraz

głęboko w sercu wyryty –


 

Zabierz mnie tam

gdzie wdzięczność

mierzona prostym uśmiechem dziecka

radość zwiastowana

pierwszym przebudzeniem wiosny

gdzie ciepłem serca

ogrzane pierwsze pączki konwalii

a miłość obfita

jak pełne naręcza kwiatów –

Zabierz mnie tam

w tej chwili

dzisiaj –

Zasnęłam

a śniąc przechodziłam

przez słoneczne bramy Nieba

zastygłe pióro

i oszroniony notes życia

skrzypiały tęsknotą

smutek samotność

i wielokropek zdarzeń

mogłam zostawić

na deszczowych obłokach

nieśmiałością serca

dotykałam

kruchości chwili

z rozsypanych dźwięków szczęścia

układałam

Partyturę Wdzięczności

dlatego dzisiaj

wtulam się jak kot

w Twoje ramiona

pełne wiosny

 

 

Zapowiedzi wydarzeń

O, GDYBYŚ ZNAŁA DAR BOŻY! Sesja weekendowa w Mariówce…

STAŃ SIĘ TWÓRCĄ SWOJEJ ODZIEŻY! Kurs Kroju i Szycia w Mariówce…

HONORATIANUM zaprasza…

Dom Generalny

Mariówka 3
26-400 PRZYSUCHA
tel. +48 48 675 17 28
 

Prowincja Płocka

Dom Prowincjalny
ul. Kościuszki 14
09- 402 PŁOCK
tel. +48 24 262 32 27

Prow. Sandomierska

Dom Prowincjalny
ul. Mickiewicza 7
27- 600 SANDOMIERZ
tel. +48 (15) 832 26 96
sanprow@poczta.onet.pl

Prowincja Siedlecka

Dom Prowincjalny
ul. Ogrodowa 16A
08-110 SIEDLCE
tel. +48 25 755 32 67
sluzki@sluzki.opoka.org.pl