1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

41 Piesza Pielgrzymka Podlaska na Jasną Górę.

SIEDLCE  - 1 sierpnia 2021r w Białej Podlaskiej, w parafii Chrystusa Miłosiernego została odprawiona Msza Święta rozpoczynająca tegoroczne pielgrzymowanie przed tron Matki Bożej Częstochowskiej. Tegorocznych pątników na czas rekolekcji w drodze pobłogosławił i odprowadził ks. bp Kazimierz Gurda.

 

W tym roku pielgrzymowaliśmy z hasłem:

z Wiarą i Męstwem

Wędrowaliśmy z Wiarą i Męstwem na wzór Męczenników Podlaskich. Chcieliśmy budować się wiarą i tej wiary doświadczać pielgrzymując do naszej Matki.

Tegoroczna pielgrzymka odbyła się w 25 rocznicę beatyfikacji błogosławionego Wincentego Lewoniuka i jego współbraci w męczeństwie. Bohaterskich unitów, którzy 24 stycznia 1874r. w Pratulinie przelali krew w obronie wiary i jedności kościoła. Z tej racji tegorocznym kolumnom: siedleckiej i bialskiej towarzyszyły wierne kopie krzyża pratulińskiego. Takie, które każda z grup miała łaskę niesienia na trasie pielgrzymkowej. W drzewie krzyża umieszczone były relikwie błogosławionych Męczenników Unickich. Pielgrzymując dziękowaliśmy za owoc ich świętości, ich życia i jednocześnie prosić ich jako orędowników w naszych osobistych, jak i tych wszystkich intencjach, które tegoroczna pielgrzymka podlaska niosła do Matki Bożej na Jasną Górę. A główną intencją tegorocznego pielgrzymowania zadaną nam przez bp Kazimierza Gurdę była modlitwa o nowe powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego, a także modlitwa o uświęcenie kapłanów.

Noclegi były bardzo bogate w niespodzianki. Jak był namiot trzeba było się strzec koników polnych, ślimaków bez skorupek, czerwonych mrówek- chociaż one były dla nas najłaskawsze, wysokiej trawy -niekoniecznie dającej się zgiąć oraz podtopień- rano zwijanie mokrych namiotów, a wieczorem rozkładanie i suszenie. Jednak nikomu przez głowę nie przeszło by narzekać lub grymasić; każdy był przygotowany duchowo na trud pielgrzymowania. Każdy trud był ofiarowywany w jakiejś intencji.

Czasami zdarzyła się nam i sala gimnastyczna, wtedy traktowaliśmy ją jako nocleg luksusowy. Wiązało się to z dłuższym spaniem- bo nie trzeba było zwijać namiotu.

Wieczory były wypełnione radością i życzliwością, nawiązywało się nowe znajomości, wymieniało się swoimi poglądami czy uwagami, ale zawsze panował klimat pokoju i zrozumienia.

Każdy wieczór kończył się apelem, gdzie dziękowaliśmy za wspólnie przewędrowany odcinek trasy, przepraszaliśmy jeśli coś było nie tak i powierzaliśmy noc opiece Matce Bożej poprzez śpiew Apelu Jasnogórskiego.

Pogoda na trasie pielgrzymkowej była różna. W pierwszym tygodniu bardziej towarzyszył nam deszcz niż słońce. Zdarzyło się, że Msza święta- a raczej ołtarz musiał byś rozstawiony w namiocie, bo deszcz jak się rozpadał wieczorem tak do południa następnego dnia nie dawał za wygraną.

Trudno było o skupienie bo chłód i wilgoć dokuczały. Trudności miał nie lada jeden z ojców kapucynów, pomimo wysokiego wzrostu musiał się zmieścić pod namiot by celebrować Mszę Świętą. Ale z Bożą pomocą da się wszystko przezwyciężyć. Wystarczy zaufać.

„Lasek Pojednania” to miejsce gdzie nasze pielgrzymowanie zbliża się ku końcowi. Tutaj podsumowuje się czas naszego bycia we wspólnocie. Podajemy sobie dłonie w podziękowaniu za wspólny pielgrzymi trud, wypowiadamy jakże szczerze - „dobrze, że jesteś”; dziękujemy za to co było dobre i przepraszamy za to co może było niedoskonałe, aby stanąć z czystym sercem przed obliczem Matki Bożej. Towarzyszył nam w tym gest łamania chleba i dzielenia się nim z naszymi braćmi i siostrami w trudzie 14 dni pielgrzymowania do tronu Matki Bożej Częstochowskiej. Zmówiwszy razem z ojcami duchownymi z seminarium siedleckiego „spowiadam się Bogu Wszechmogącemu...” ruszyliśmy w dalszą, kończącą się już wędrówkę przed oblicze Maryi.

I dotarliśmy do tronu Maryi, złożyliśmy u Jej stóp wszystkie intencje niesione w naszych sercach przez te 14 dni pielgrzymowania w spiekocie słońca i strugach deszczu. Radość ogromna i ufność, że wysłucha i zaniesie do swego Syna nasze prośby.

Jesteśmy szczęśliwi, że przez czas wędrowania mogliśmy być świadkami wiary dla mieszkańców poszczególnych miejscowości tak jak błogosławieni Męczennicy Podlascy. Ich wiary uczyliśmy się każdego dnia na szlaku pątniczym i tej wiary i męstwa doświadczaliśmy przez kolejne dni naszego wędrowania.

Trochę smutno, że to już koniec naszej wędrówki, jednak będziemy mieć za zadanie żyć tym czego doświadczyliśmy, dawać świadectwo swojej wiary i męstwa w głoszeniu prawdy o Bogu.

Maryjo proś u Boga za nami aby te rekolekcje w drodze przyniosły błogosławione owoce.

s. A. J.

Zapowiedzi wydarzeń

This category don't have any products

Dom Generalny

Mariówka 3
26-400 PRZYSUCHA
tel. +48 48 675 17 28
 

Prowincja Płocka

Dom Prowincjalny
ul. Kościuszki 14
09- 402 PŁOCK
tel. +48 24 262 32 27

Prow. Sandomierska

Dom Prowincjalny
ul. Mickiewicza 7
27- 600 SANDOMIERZ
tel. +48 (15) 832 26 96
sanprow@poczta.onet.pl

Prowincja Siedlecka

Dom Prowincjalny
ul. Ogrodowa 16A
08-110 SIEDLCE
tel. +48 25 755 32 67
sluzki@sluzki.opoka.org.pl