KIBEHO – niewielka miejscowość na południu Rwandy, stolica dystryktu Nyaruguru, nazywane jest przez miejscową ludność Afrykańskim Lourdes. Tutaj przed 30 laty, miały miejsce objawienia Matki Bożej uznane oficjalnie przez Kościół za prawdziwe w dniu 29 VI 2001 roku.
Maryja objawiła się wówczas trzem uczennicom miejscowej szkoły: Alfonsinie Mumureke, Natalii Mukamazimpaka i Marii Klarze Mukangango.
Od 2003 w Kibeho istnieje sanktuarium poświęcone Maryi Matce Słowa.
Wszystko się zaczęło dnia 28 listopada 1981 r. Uczennica szkoły średniej w Kibeho, Alphonsine Mumureke, powiedziała, że widziała Panią niezwykłej urody, która przedstawiła się jako „NYINA WA JAMBO”, to znaczy „Matka Słowa”. Dziewczynka natychmiast rozpoznała w niej błogosławioną Dziewicę Maryję, Matkę Jezusa naszego Zbawiciela. Zjawisko to powtarzało się potem, co jakiś czas. Dziewica prosiła wszystkich o nawrócenie, wiarę i szczerą modlitwę.
Wkrótce w szkole ujawniły się dwie nowe widzące, i to w bezpośrednim związku z Alphonsine: 12 stycznia 1982 r. Matka Boża ukazała się Nathalie Mukamazimpaka, a 2 marca 1982 r. Marie Claire Mukangango.
Rozwój objawień
Pomimo krytycznych słów i wszelkiego rodzaju obiekcji dotyczących objawień, w szkole w Kibeho i poza nią dość szybko zaczął rozwijać się ruch poparcia. Już przed feriami szkolnymi na Boże Narodzenie 1981 r., grupa „nawróconych” uczennic i nauczycieli zaczęła stale pojawiać się na spotkaniach modlitewnych z Alphonsine, na których odmawiano różaniec przeplatany kantykami na cześćMatki Bożej.
W maju 1982 r. zjawisko objawień miało przybrać nowy obrót, wychodząc poza szkołę w Kibeho docierało do różnych regionów Rwandy i poza jej granice.
Podczas objawień publicznych praktycznie nie było ekstaz grupowych ani jednoczesnych; przeciwnie, widzące miały kolejno objawienia indywidualne, wymieniając się na miejscu tego samego dnia, albo tylko jedna cieszyła się prawie wyłączną „wizytą niebieską”, a inne uczestniczyły jak wszyscy. Objawienia, dłuższe lub krótsze w zależności od przypadku, naznaczone były ciężkimi upadkami na zakończenie ekstaz.
Różniły się również bogactwem słów, długością ekstaz, śpiewami, modlitwami wstawienniczymi, błogosławieństwami (zwłaszcza z użyciem wody), powtarzającymi się upadkami w czasie tego samego objawienia w niektóre dni (poczynając od 15 sierpnia 1982 r. do końca Wielkiego Postu 1983 r.) oraz innymi dotkliwymi cierpieniami. Wielki Post 1983 r. szczególnie odznaczał się nadzwyczajnymi głodówkami, z bliska obserwowanymi przez grupę lekarzy z Rwandyjskiego Uniwersytetu Narodowego.
Alphonsine Mumureke mówi, że 20 marca 1982 r. odbyła z Najświętszą Dziewicą wielogodzinną „podróż mistyczną” do innego „świata”, przez „miejsca”, które opisuje symbolicznym językiem każącym myśleć o takich rzeczywistościach jak piekło, czyściec i niebo. 30 października 1982 r. Nathalie Mukamazimpaka miała podobne doświadczenie, obserwowane przez członków komisji teologicznej.
Objawienia w Kibeho przyciągnęły w efekcie bardzo dużo ludzi. Szacowano, że w niektóre dni, na przykład 31 maja czy 15 sierpnia 1982 r., było ponad 10.000 osób, w różnym wieku i z różnych warstw społecznych.
Zakończenie objawień
Objawienia w Kibeho oficjalnie zakończyły się 28 listopada 1989 r., kiedy Alphonsine, która stała u początku tych wydarzeń, miała ostatnie publiczne widzenie Najświętszej Dziewicy. Ten znaczący fakt nastąpił osiem lat po pierwszym objawieniu Dziewicy w Kibeho i jest powszechnie traktowany, jako ważne historyczne odniesienie dla każdego, kto chciałby wiedzieć, co się stało, i wyrobić sobie na ten temat zdanie. Data 28 listopada 1989 r. została uznana przez kompetentną władzę kościelną za końcową dla tych zjawisk.
Alfonsine Mumureke – wstąpiła do klasztoru klarysek w Abidżanie.
Maria Klara Mukangango – wyszła za mąż, zginęła w czasie ludobójstwa
Nathalie Mukamazimpaka – zgodnie z prośbą Maryi Matki Słowa z dnia 24 czerwca 1982 r., pozostaje w Kibeho, aby tu modlić się podejmowac umartwienia za zbawienie świata.
Przesłanie z Kibeho
1.Pilne wezwanie do skruchy i przemiany serc: „Okażcie skruchę, żałujcie za grzechy, żałujcie za grzechy!”. „Nawróćcie się, kiedy jest jeszcze na to czas”.
2. Diagnoza moralnego stanu świata: „Świat ma się bardzo źle” („Ngo isi imeze nabi cyane”). „Świat działa na własną zgubę, wkrótce wpadnie w otchłań („Ngo isi igiye kugwa mu rwobo”), to znaczy pogrąży się w niezliczonych i nieustających nieszczęściach”. „Świat buntuje się przeciwko Bogu, (ubu isi yarigometse), popełnia za dużo grzechów; nie ma miłości ani pokoju”. „Jeśli nie okażecie skruchy i nie przemienicie waszych serc, wszyscy wpadniecie w otchłań”.
3. Głęboki smutek Dziewicy Maryi: Widzące mówią, że widziały jak płakała 15 sierpnia 1982 r. Matka Słowa bardzo się martwi brakiem wiary ludzi i ich zatwardziałością w grzechu. Skarży się na nasze złe zachowanie, które charakteryzuje rozwiązłość obyczajów, upodobanie do zła, ciągły brak posłuchu dla Przykazań Bożych.
4. „Wiara i brak wiary przyjdą niepostrzeżenie”. (Ngo ukwemera n’ubuhakanyi bizaza mu mayeri). To jedno z tajemniczych zdań, które Maryja powiedziała Alphonsine więcej niż raz w początkach objawień, z prośbą, by je powtórzyć ludziom.
5. Zbawcze cierpienie: Ten temat jest jednym z najważniejszych w historii objawień w Kibeho, zwłaszcza u Nathalie Mukamazimpaka. Dla chrześcijanina cierpienie, zresztą nieuniknione w życiu doczesnym, jest obowiązkową drogą do osiągnięcia chwały niebieskiej. 15 maja 1982 r. Dziewica Maryja powiedziała swoim widzącym, a przede wszystkim Nathalie: „Nikt nie wchodzi do nieba, nie cierpiąc”. Albo jeszcze: „Dziecko Maryi nie rozstaje się z cierpieniem”. Ale cierpienie jest również sposobem na odpokutowanie za grzechy świata i udział w cierpieniach Jezusa i Maryi dla zbawienia świata. Widzący zostali zaproszeni do przeżycia tego orędzia w konkretny sposób, do akceptacji cierpienia z wiarą i radością, do umartwiania się („kwibabaza”) i rezygnacji z przyjemności (kwigomwa) w celu nawrócenia świata. Kibeho jest w ten sposób przypomnieniem miejsca krzyża w życiu chrześcijanina i Kościoła.
6. Módlcie się nieustannie i szczerze: Ludzie nie modlą się, a nawet jeśli się modlą, wielu z nich nie robi tego jak należy. Dziewica prosi widzących, aby dużo modlili się za świat, nauczyli innych jak się modlić i modlili się zamiast tych, którzy się nie modlą. Dziewica prosi nas, byśmy modlili się z większą gorliwością i szczerze.
7. Kult Maryi, urzeczywistniany przede wszystkim przez regularne i szczere odmawianie różańca.
8. Różaniec do Siedmiu Boleści Dziewicy Maryi: Widząca Marie Claire Mukangango mówi, że otrzymała objawienia na tym różańcu. Dziewica kocha ten różaniec. Znany niegdyś, popadł potem w zapomnienie. Matka Boża z Kibeho pragnie, aby przywrócono mu dobre imię i rozpowszechniono w Kościele. Różaniec do Siedmiu Boleści nie zajmuje wcale miejsca Różańca Świętego.
9. Dziewica Maryja pragnie, aby zbudowano Jej kaplicę na pamiątkę Jej objawienia się w Kibeho. Ten temat sięga do objawienia z 16 stycznia 1982 r. i wielokrotnie powraca tamtego roku z nowymi szczegółami.
10. Módlcie się bez przerwy za Kościół, ponieważ w najbliższym czasie czekają go poważne przykrości. Alphonsine usłyszała to od Dziewicy 15 sierpnia 1983 r. i 28 listopada 1983 r.
Kibeho w obliczu wojny domowej w Rwandzie
Tragedia humanitarna, jaką przeżył naród rwandyjski w 1994 r. i w następnych latach, nie miała granic. Nie oszczędzono nawet widzących (Marie Claire Mukangango straciła życie). W kwietniu 1994 r. kościół parafialny w Kibeho wraz z przylegającymi budynkami stał się teatrem strasznego ludobójstwa, dokonanego również w pozostałej części kraju; rok później, to znaczy w kwietniu 1995 r., na placu objawień dopuszczono się rzezi na uchodźcach wojennych, którzy schronili się w Kibeho. Według óżnych źródeł w jej wyniku poniosło śmierć od 330 do 4000 osób. Ten podwójny ludzki dramat zostawił głębokie rany w sercach ocalałych.
24 grudnia 1995 r., w wigilię Bożego Narodzenia, na zakończenie trudnych negocjacji prowadzonych wspólnie przez diecezję i przyjaciół z Kibeho z kompetentnymi władzami państwowymi, można było przystąpić do rytualnej puryfikacji Kibeho i stopniowego wznowienia pielgrzymek.
Dzisiaj wmiejscu objawień znajduje się kaplica objawień w jednej z dawnych sal internatu szkoły, figura matki Słowa w miejscu objawień na placu szkolnym i sanktuarium Matki Słowa – kościół Matki Bożej Bolesnej. Więcej na temat objawień, na temat sanktuarium i wspaniale rozwijającego się kultu, możesz dowiedzieć się TUTAJ.
Za: www.kibeho-sanctuary.com