KOBYŁKA – W dniach 08 – 11. VII. 2014 r. w Kobyłce w grupie pięciu dziewcząt z różnych miejscowości, odkrywałyśmy wspólnie nasze podstawowe chrześcijańskie powołanie – ŚWIĘTOŚĆ. Kanwę naszych rozważań stanowiły słowa: „Świętymi bądźcie, bo ja jestem święty”.
Zobaczyłyśmy, że to droga dla każdego z nas. Miałyśmy możliwość usłyszeć, że to Pan sam nas na nią zaprasza i odziera nas ze wszelkich złudzeń, które są naszymi małymi planami. Zobaczyłyśmy, że musimy być jego wojownikami, że musimy walczyć – a w naszym Zwycięstwem jest Chrystus, który pokonał wszelkie zło. Dziś wiemy, że świętość to coraz większe zaufanie do Boga i zawierzenie Jego planowi wobec nas i pragniemy, aby ta prawda wypełniała się w naszym życiu. Chcemy żyć w chwale Pana i Jemu nieść cześć!
Uczestniczki
O to nasze najważniejsze myśli i przeżycia z rekolekcji:
Dla mnie rekolekcje były czasem prawdy o świętości człowieka. Zrozumiałam, że mimo moich upadków (grzechów) zawsze mogę się podnieść i być DZIECKIEM BOGA J. Uświadomiłam sobie jak ważna w dążeniu do świętości jest wspólnota Kościoła. Uczestniczyłam już wiele razy na rekolekcjach i myślałam jadąc na nie, że się nie zaskoczę, ale Duch Święty zawsze czuwa i przez ludzi, których wybrał otwiera mi oczy, na to, co jeszcze nieodkryte.
Dla mnie te rekolekcje były wspaniale spędzonym czasem, na pewno niezmarnowanym. Będąc tutaj mogłam przemyśleć wiele spraw, a także dowiedzieć się czegoś nowego dzięki interesującym spotkaniom i konferencjom. To, co z tego czasu będę wspominać, to z pewnością spowiedź, która mi bardzo pomogła. Pozwoliła mi zrzucić z siebie ciężar bagażu, dzięki czemu czuję się wolna. Na rekolekcjach poznałam nowe osoby, które naprawdę okazały się bardzo przyjacielskie i dzięki nim, mimo, że byłam w nowym miejscu, czułam się jak u siebie w domu. Dziękuję Panu Bogu, że pozwolił mi tu przyjechać i przeżyć te wspaniałe chwile.
Rekolekcje w tym roku były dla mnie naprawdę niezwykłe. Można powiedzieć, że otworzyły mi oczy. Do tej pory byłam raczej nieśmiałym wyznawcą Chrystusa. Czuję, że te rekolekcje dały mi pewną siłę, odwagę do tego, aby się nie wstydzić swojej wiary. Może to wyda się banalne, ale zostałam wypełniona Duchem Świętym od stóp do ostatniego włosa na głowie. W skrócie… naładowałam porządnie baterie. Chwała Panu!
Te rekolekcje były dla mnie czasem radości i odpoczynku. Dopiero tutaj poczułam jak bardzo mi tego brakowało. Jak bardzo w moim życiu brakowało uśmiechu i nadziei. Pan Jezus dał mi tutaj dużo siły, aby podnosić się z każdego upadku. Chciałbym podziękować wszystkim uczestnikom rekolekcji za to, że pomogli mi na nowo wejść w życie z radością i podniesioną głową. Tutaj dostrzegłam też jak wiele już otrzymałam od Pana Boga. Uświadomiłam sobie jak mało mu za to wszystko dziękowałam.
Dla mnie te rekolekcje były odnowieniem. Czasem na odszukanie siebie. Teraz wiem, że drogi do świętości są różne i nawet taki człowiek jak ja jest do niej powołany. Jeśli tylko uwierzy i odczyta znaki Boga.