MARIÓWKA – Trzeba mieć otwarte serce, aby widzieć, słyszeć, czuć i rozumieć potrzeby innych, zwłaszcza tych, którzy przez błędne wybory pogubili się w życiu. Ludzie o takich sercach spotkali się w dniu 9 maja w Mariówce.
Serca gotowe do ogarnięcia serc (SOS – Sercem Ogarnąć Serce) ludzi uzależnionych i ich rodzin mają Członkowie Wspólnoty Modlitewnej SOS „Odmawiajcie różaniec”. To oni 9 maja 2015 r. spotkali się na swojej dorocznej formacji w domu generalnym Zgromadzenia Sióstr Służek NMPN w Mariówce.
Wspólnota za rok będzie obchodzić swój pierwszy mały jubileusz, 10-lecie istnienia. Obecnie liczy ona prawie 500 Członków, którzy zadeklarowali swoją przynależność do końca swego życia, a od 2006 roku prawie 1000 osób deklarowało swoją czasową przynależność – rok, miesiąc, tydzień. W swoich założeniach nawiązuje do objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie (1877 r.), gdzie Maryja wzywała naród polski do głębokiej wiary, codziennej modlitwy różańcowej, odnowy duchowo-moralnej i do trzeźwości. Członkowie Wspólnoty łączą te wszystkie wezwania Maryi i codzienną modlitwą różańcową otaczają troską ludzi uzależnionych, ich rodziny i wszystkich zatroskanych o trzeźwość w naszej Ojczyźnie.
Raz w roku Członkowie Wspólnoty zapraszani są do domu generalnego Zgromadzenia na spotkanie formacyjne. W tym roku odbyło się ono w budynkach szkół prowadzonych przez Siostry Służki w Mariówce. Przybyło na nie prawie 120 osób z różnych stron Polski. Czas przedpołudniowy wypełniony był modlitwą. Nabożeństwo eucharystyczne z uwielbieniem i modlitwą uzdrowienia, które poprowadził ks. Sławomir Płusa z obecnymi na spotkaniu kapłanami, przedłużyło się w cichą adorację Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. W tym czasie, w salach obok, odbywał się sakrament pokuty, z którego skorzystało wiele osób. Przed błogosławieństwem odśpiewana została Litania Loretańska. Eucharystię o godz. 12.20 celebrowało 4 kapłanów. Homilię wygłosił ks. S. Płusa, który podobnie jak podczas nabożeństwa, zachęcił wszystkich do zawierzenia swojego życia Jezusowi Chrystusowi, do przyjęcia Jego planu wobec życia każdego człowieka.
{module Jezus najwyższe Imię}{module Chwalę Ciebie, Panie}
Po wspólnym obiedzie na stołówce internackiej był czas na swobodne rozmowy, spacer po mariowskim ogrodzie, wywiady, dzielenie się przeżyciami i doświadczeniami. O godz. 15.00 została odmówiona Koronka do Bożego Miłosierdzia a po niej miała wystąpienie m. Danuta Wróbel. Wychodząc od przeżywanego obecnie w Kościele Roku Życia Konsekrowanego, przybliżyła ona wszystkim samo znaczenia słowa konsekracja i zreferowała słowa Ojca Świętego Franciszka, w których Papież zachęca ludzi świeckich do bycia blisko osób konsekrowanych, włączenia się w ich troski i otoczenia miłością: „Zachęcam was wszystkich do zgromadzenia się wokół osób konsekrowanych, by radować się z nimi, dzielić ich trudności, by współpracować z nimi, na tyle, na ile to możliwe, żeby kontynuować ich posługę i ich dzieło, które jest też dziełem całego Kościoła. Niech odczują miłość i serdeczność całego ludu chrześcijańskiego” ( List apostolski Ojca Świetego Franciszka do wszystkich osób konsekrowanych z okazji Roku Życia Konsekrowanego).
Dziękując wszystkim Członkom Wspólnoty za włączenie się w nasz charyzmat apostolski – zatroskanie o trzeźwość – podkreśliła, że są oni przedłużeniem naszych rąk, naszych serc, gdyż z miłością Boga docierają tam, gdzie my nie zawsze możemy dotrzeć. Na zakończenie swojego wystąpienia m. Danuta zaprezentowała jeden z przykładów wspólnego działania różnych grup i stanów w Kościele; wyświetliła nagranie „Pieśni Uwielbienia Matki Bożej Gietrzwałdzkiej”, która pod dyrekcją siostry służki została wykonana w kościele seminaryjnym w Sandomierzu przez prawie 60-osobowy zespół. A już całkiem na koniec zaprosiła wszystkich do wspólnego zaśpiewania tej pieśni. Z serc rozradowanych i głęboko wzruszonych popłynęły słowa – „Panno Maryjo, bądź uwielbiona…” i dalej w refrenie: „Matko Gietrzwałdzka, módl się za nami. Nie bójcie się, ja zawsze jestem z wami”.
Podziękowania, plany na spotkanie za rok i serdeczne pożegnania były ostatnim akordem tego dnia. Niech Bóg będzie uwielbiony za wszystko i we wszystkim.
s. Ewa S.