KOBYŁKA – W Kobyłce, w dniach 29.I – 01.II. 2016 r., zebrało się 31 owieczek (czyli uczestniczek) z Radomia, Poznania, Krasnosielca, Skępego, by przeżyć rekolekcje ewangelizacyjne pod hasłem „Bądźcie miłosierni jak Ojciec”.
Przechodziłyśmy przez „Bramę Miłosierdzia” czyli przez Miłosierne Serce Jezusa, by doświadczyć Jego Nieskończonej Miłości. Poprzez spotkania w grupach, konferencje, adoracje i sakramenty święte próbowałyśmy nie tylko zobaczyć swoje zagubienie, ale przede wszystkim wytrwałość i miłość, z jaką szuka nas Dobry Pasterz. Pierwszym owocem rekolekcji była radość bycia przy sercu Dobrego Pasterza, który odnalazł nas, uzdrowił nasze rany i przyprowadził do owczarni Kościoła. Wsłuchiwałyśmy się w rytm bicia Jego Miłosiernego Serca.
Duchowym Przewodnikiem po drogach wiary w trakcie tych rekolekcji był ojciec Andrzej Makowski OFM Cap. Gościnne spotkanie miała też z nami p. Małgorzata Nawrocka, która podzieliła się świadectwem swojej wiary realizowanej w życiu małżeńskim oraz misją pisania książek na chwałę Boga. Wyjątkowym momentem w tych rekolekcjach było spotkanie z siostrami i doświadczenie ich radości kroczenia drogą powołania. Darem od nas dla sióstr było przedstawienie, w którym, w formie żywych pomników, podzieliłyśmy się przeżyciami rekolekcyjnymi. Bardzo cenna była dla nas możliwość indywidualnego porozmawiania z siostrami. Radością Bożą podzielił się też z nami chór „Gospel Joy”, który na zakończenie tych rekolekcji poprowadził dla nas radosny koncert uwielbienia na cześć Pana. Resztę niech dopowiedzą i uzupełnią wybrane świadectwa uczestniczek tych rekolekcji.
{module Hymn}{module Występ}{module Koncert AMEN}{module Koncert WOLNOŚĆ}
Ś W I A D E C T W A
1. Najbardziej podobało mi się i wpłynęło na mnie wyznanie wiary p. Małgorzaty – opis jej życia rodzinnego wraz z obecnością Boga w nim. Wdzięczna jestem, za jej ufność
w stosunku do Boga, a także za podzielenie się wydarzeniami, które świadczą o obecności Boga w jej życiu. Uświadomiła mi, podobnie jak ksiądz i siostry, że dobro zawsze zwycięży zło. Tutaj inaczej spojrzałam na Boga, miałam chęć uczestniczenia w mszach św. Spotkania angażowały naszą wyobraźnię, dawały nam wiele do przemyślenia i wiele nam uświadamiały. Każdego dnia na spotkaniach stawałam się inną osobą. Podczas ćwiczeń na spotkaniach czułam, że coś się we mnie dzieje, a największy wpływ na mnie miało słuchanie bicia serca Jezusa – pozwalało się wyciszyć i wsłuchać we własne serce. Niesamowite było spotkanie, na którym chodziliśmy po sali słuchając bicia serca i każdy chodził swoimi ścieżkami i mógł się przyjrzeć swojej drodze życia, gdzie się znajduje. Niesamowitym doświadczeniem było przejście przez „bramę do Jego serca” a później otworzenie swojego serca przed grupą i przed samym Bogiem. Podczas adoracji mogłam zatracić się w ciszy w kaplicy przed spowiedzią i pobyć z Bogiem. W trakcie tych rekolekcji spojrzałam na inne siostry i rozmawiając z nimi odkryłam, że to takie wspaniałe kobiety. Koncert był momentem kiedy wspólnie robiłyśmy coś na chwałę Pana, razem radowałyśmy się po wspólnej drodze do otwarcia serca dla Boga, wspólnego przeżywania odnalezienia drogi do Boga.
2. Najbardziej jestem wdzięczna za wyciszenie, spokój, którego zawsze mi brakuje. Rekolekcje dały mi czas na przemyślenie różnych spraw oraz umocniły mnie i moją wiarę.
3. Jestem wdzięczna za doświadczenie miłości, radości, szczęścia i spokoju. Najbardziej dziękuję Bogu, że dotarł do mojego serca. Zmieniło się we spojrzenie na świat i na Boga. Czuję, że stałam się lepszym człowiekiem.
4. Jestem wdzięczna Bogu za to, że mogłam tu przyjechać i doświadczyć wewnętrznej przemiany. Czuję, że jestem łagodniejsza i bardziej miła, bardziej opanowana. W tym czasie przeżyłam mnóstwo wspaniałych chwil, ale taką najszczególniejszą był koncert.
5. Uświadomiłam sobie, że każdy ma swoje powołanie i tylko dzięki Bogu może odkryć, czym ono jest.
6. Zastanawiałam się przed rekolekcjami nad tym, czy moje plany na przyszłość są zgodne z planami Bożymi. Otrzymałam potwierdzenie. Zrozumiałam również, co muszę uczynić, aby moje życie było lepsze tj. bliżej Boga. Pierwszy raz odkąd pamiętam poczułam obecność Ducha w sobie i dookoła mnie.
7. Szczególnym przeżyciem dla mnie było wsłuchiwanie się w głos wewnętrzny, bicie serca Jezusa, wsłuchanie co ma mi do powiedzenia, odnalezienie swojej drogi do Boga.
8. Po tych rekolekcjach wiem, że mogę zaufać Bogu, bo wiem, że nie chce mnie skrzywdzić, ale chce mojego dobra, chce mojej odwagi i mojego uśmiechu.
9. Jestem wdzięczna Bogu, że żyję, że moje serce bije, moje nogi biegają, usta potrafią śpiewać i się uśmiechać. Dziękuję Ci Boże, że mogę żyć, że aż tak mnie ukochałeś. Nie potrafię napisać, że dziękuję Mu za to, że umarł za mnie… Tego nie da się opisać, słowo dziękuję to za mało. Jestem wdzięczna, że każda osoba tutaj pozwoliła mi odkryć, jak wiele znaczę dla Boga.
10. Rekolekcje to czas przemyślenia oraz spotkanie ze starymi znajomymi. Jestem wdzięczna Bogu za to, że znowu udało mi się tu przyjechać i poczuć atmosferę panującą w domu Sióstr. Odzyskałam pokój ducha.
11. Najbardziej przemówiły do mnie ćwiczenia. Przez słowa księdza zrozumiałam, co tak naprawdę jest ważne w życiu. Przyjechałam tu z myślą zmiany, bo właśnie tego potrzebowałam. Przez słowa sióstr wszystko się zmieniło. To z jakim zapałem próbowały coś dla nas zrobić, pokazać jak ważny jest dla nich Bóg. Tak to było zdecydowanie wyjątkowego. Patrząc na życie Sióstr i księdza głęboko wierzę, że całe życie będę „chodziła” z Panem Bogiem. I dziękuję za wszystko! Czekam na kolejne rekolekcje!
12. Jestem wdzięczna za pokazanie za pośrednictwem sióstr tej najlepszej drogi do Pana Boga. Dziękuję za wspólny spędzony czas w poznawaniu Najlepszego Boga i co dobrego na naszej drodze przygotował, za otwarcie mojego serca.
13. Jestem wdzięczna za inne spojrzenie na Boga i doświadczenie bliskości Boga. Za nowe osoby, które poznałam w tym czasie. Za przeżycie różnych doświadczeń w ciągu tych dni. Za mszę i zbliżenie się do Boga. Za zrozumienie pewnych rzeczy.
14. Dzięki tym rekolekcjom zaczęłam inaczej postrzegać Boga. Chodzi mi oto, że ujrzałam, że Bóg przez nasze grzechy naprawdę cierpi. Postanowiłam, że postaram się zmienić na lepsze. Jestem wdzięczna Bogu za to, że nie odwrócił się ode mnie i wiem, że zawsze mogę na Nim polegać.
15. Jestem wdzięczna za to, że pokazywał nam swoją obecność poprzez ludzi. Za to,
że poznałam wspaniałych ludzi, a w szczególności ciocię Agnieszkę Dużą.
16. Jestem wdzięczna Bogu za wspaniałą spowiedź. Wiem, że to Jezus mówił przez kapłana, który bardzo trafić do mego serca. Śpiewanie pieśni dało mi wielką radość. Patrzenie, jak wszyscy śpiewamy dla Pana wzruszało mnie. Wszyscy byliśmy tacy zjednoczeni. Dziękuję Bogu za poznanie tak wspaniałych osób. Za siostry, które są bardzo kochane i każdą chciałabym wyściskać. Za tak wspaniałe koleżanki. Wiem, że nie zmarnowałam tutaj ani jednej minuty – wszystko było tak jakby modlitwą – wszystko na chwałę Pana. Tych niby tylko 3 dni nie zapomnę, gdyż to były jedne z najcudowniejszych dni w moim życiu i za to dziękuję Bogu.
17. Najbardziej przeżyłam adorację, podczas której można było się wyciszyć
i porozmawiać z Bogiem. Dziękuję Bogu za poznanie tylu wspaniałych ludzi. Za rozmowę z siostrami i dowiedzenie się, jak w ich przypadku było z powołaniem. To był wspaniały czas.
18. Zmieniło się moje myślenie, zmieniłam nastawienie do zakonu. Jestem wdzięczna Bogu, za to, że żyję, modlę się i jestem zdrowa. Bóg dla mnie jest najlepszym przyjacielem.
W czasie tych rekolekcji lepiej poznałam Boga. Przeżyłam odnowienie wiary i wiele różnych przeżyć.
19. Jestem wdzięczna za spowiedź i konferencje księdza Andrzeja, które bardzo pasowały do sytuacji, w której się obecnie znajduję. Mam nadzieję, że w związku z tym wprowadzę dobre zmiany do swojego życia. Choć nie dostałam tu od Boga takiego „cukierka”, jakiego bym się spodziewała, to czułam się tu dobrze i myślę, że było to bardzo ważne. Najwspanialsze było, kiedy poczułam wreszcie po spowiedzi, że to bijące serce Jezusa bije we mnie.
20. Jestem wdzięczna Bogu za to, że sprawił, iż tu jestem w Kobyłce. Jestem szczęśliwa, dzięki Bogu, bo On podczas tych rekolekcji dał mi znać, że warto wierzyć i wsłuchać się w rytm swojego serca. Szczerze Mu dziękuję… Dał mi szansę na radowanie się z Nim, będąc obok Niego. Jestem również wdzięczna za to, jak siostry wkładały swój wysiłek dla nas. Mam nadzieję iż te rekolekcje były przygotowane szczególnie ręką Boga w duszy nas wszystkich. Zaczęłam dostrzegać, że Bóg kocha mnie ponad wszystko i zawsze jest gotowy mi pomóc.
21. Bogu jestem wdzięczna za to że mogłam tu być, że przez Słowo Boże wsłuchałam się w swoje serce, co Bóg chce mi przekazać i powiedzieć. Dziękuję Jemu, że mogłam poznać dużo wspaniałych ludzi z wielkimi sercami. Za śpiewy. Za tą niesamowitą, ogromną radość serca każdej z owiec. Wszystkie siostry są kochane i troskliwe – dziękuję za to bardzo oraz Ojcu za głoszone Słowo Boże. Oczywiście posiłki pyszne, łóżko wygodne. Czekam na kolejne rekolekcje.
{module Rek. Kobyłka 01 16}