RADOM – W ramach Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej w Radomiu, w dniu 7 października br., w kościele Księży Filipinów miał miejsce wernisaż wystawy tkanin dwuosnowowych naszej współsiostry Dominiki Bujnowskiej, wybitnej tkaczki z Węgrowa, żyjącej w latach 1903-1989.
Wydarzenie to poprzedziło otwarcie wystawy ikon „Wierzę w Syna Bożego”. Wystawa ikon, była zwieńczeniem trzyletniego okresu pracy radomskiej grupy piszących ikony. Wernisażowi towarzyszyła prelekcja o ikonach, którą poprowadził ksiądz Grzegorz Tęcza, sam piszący ikony. – Ikona to nie tylko obraz – to przede wszystkim modlitwa i rozmowa z Bogiem – mówił ksiądz Grzegorz
Natomiast w sali Oratorium św. Filipa Neri otwarto wystawę „Tkaniny dwuosnowowej siostry Dominiki Bujnowskiej”. Wprowadzenia do otwarcia wystawy dokonał p. Zbigniew Skuza, zastępca dyrektora Muzeum Wsi Radomskiej. – Jej tkackie dzieła oprócz walorów czysto artystycznych posiadają duże znaczenie jako źródła do historii kultury materialnej i folkloru okolic Węgrowa. Za jej przyczyną tkaniny służące dotąd jako przykrycia stołu czy mebli mogły być zawieszane na ścianach w charakterze ozdoby. Pan Z. Skuza podkreślił, iż fenomenem siostry Dominiki jest to, że wśród wielu nagród i wyróżnień, w 1981 r. za zasługi w krzewieniu kultury ludowej otrzymała prestiżową nagrodę Ministra Kultury i Sztuki im. Oskara Kolberga, którą otrzymuje się raz w życiu.
S. Dominika Bujnowska urodziła się 17 grudnia 1903 r. w miejscowości Klewianka, nad Biebrzą na Podlasiu, w rodzinie Stefana i Urszuli z domu Koszczuk.
W 1927 r. wstąpiła do naszego Zgromadzenia w Grodnie. W 1928 r. w Domu Generalnym w Mariówce rozpoczęła nowicjat. W 1930 r. złożyła pierwsze śluby, a w 1936 r. wieczyste. W początkowym okresie swojego życia w zgromadzeniu wykorzystywała zdobyte w domu rodzinnym umiejętności w zakresie tkactwa, wykonując lniane tkaniny. W 1944 r. przybyła do domu zakonnego w Węgrowie, w którym pozostała na resztę życia. W 1949 r. nawiązała kontakt z Zofią Tomrle, pierwszą prezes Podlaskiej Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego w Węgrowie.
S. Dominika Bujnowska była osobą wyjątkową. Jej niezwykły talent znalazł wyraz w pracach, które tworzyła. Na swoich tkackich obrazach opowiadała o życiu i zwyczajach podlaskiej wsi. Opisywała dwukolorową wełną pory roku, święta, ludzi, budynki, zwierzęta. Do perfekcji opanowała sztukę kompozycji, jej nieograniczona fantazja tworzyła subtelne wzory, a mistrzowska technika pozwalała je urzeczywistniać. Dwuosnowowe dywany, tkane przez nią na ręcznym krośnie, zyskały sobie duży rozgłos i uznanie nie tylko w kraju, lecz również za granicą.
Zmarła 28 lutego 1989 r. w Węgrowie. Pochowano ją na węgrowskim cmentarzu. W pogrzebie wzięły udział wielkie rzesze duchowieństwa i mieszkańców Węgrowa. Prace s. Dominiki Bujnowskiej uczestniczyły w licznych konkursach i wystawach w kraju i poza jego granicami, organizowanych przez Cepelię oraz różne muzea, otrzymując wiele nagród.
Dywany siostry Dominiki posiadają muzea: w Warszawie, Płocku, Toruniu, Krakowie, Białymstoku, Ciechanowcu, Łukowie. Duży zbiór przechowuje Spółdzielnia w Węgrowie i Zgromadzenie Sióstr Służek.
Do najbardziej znanych tkanin należą: „Droga przez wieś”, „Cztery pory roku”, „Las”, „Wielkanoc”, „Szopka”, „Matka Boska Częstochowska”, „Święty Franciszek” i wiele innych, sygnowanych inicjałami DB.
Dzieła s. Dominiki podziwiało wiele osób a wśród nich liczne grono sióstr Służek z Mariówki, Siedlec, Węgrowa i Łomży. Uczestnicy mogli zapoznać się z życiem, twórczością i nagrodami, które w ciągu swego życia otrzymała nasza Artystka. Wystawę tkanin można oglądać do połowy listopada, zatem zapraszamy wszystkich zainteresowanych oraz miłośników sztuki ludowej.
Cieszymy się wielką postacią naszej siostry Dominiki, że znowu po latach możemy dzielić się jej bogactwem duchowym i artystycznym.
s. Małgorzata i s. Urszula
{module Bujnowska Dominika}
Zobacz WIĘCEJ
i TUTAJ
i jeszcze w tym MIEJSCU
Miłego oglądania!