Na szlak 44. Pieszej Pielgrzymki Podlaskiej na Jasną Górę wyruszyły w tym roku: s. Anna Januszko (w kolumnie bialskiej, z Białej Podlaskiej), s. Anna Dąbrowska i s. Teresa Skorupska (w kolumnie siedleckiej, z Siedlec) oraz s. Jolanta Budzińska (w ramach 1-dniowego pielgrzymowania na trasie Siedlce-Stara Róża).
W czasie tych 2-tygodniowych rekolekcji w drodze niosłyśmy intencje zakonne – prosząc o nowe powołania do naszego zgromadzenia; intencje wspólnotowe – polecając siostry z naszych wspólnot, zwłaszcza te schorowane i będące w największej potrzebie duchowej; intencje rodzinne – zanurzając nasze rodziny i rodziny osób, z którymi pielgrzymowaliśmy oraz intencje własne.
Jesteśmy wdzięczne Dobremu Bogu za ten przepiękny czas pielgrzymkowych rekolekcji, za codzienną Eucharystię wczesnym rankiem, za niesamowite treści duchowe, które mogłyśmy czerpać z głoszonych rozmyślań, konferencji, nowenny pielgrzymkowej (odnoszącej się do bł. Rodziny Ulmów), za modlitwę różańcową utkaną intencjami pielgrzymów, za możliwość głoszenia słowem i czynem Orędzia Gietrzwałdzkiego dla naszej grupy pielgrzymkowej i za bogactwo wspólnych spotkań i rozmów. Podczas pielgrzymki miałyśmy możliwość zgłębiania prawdy o naszym dziecięctwie Bożym, gdyż treści duchowe oscylowały wokół hasła „Jestem dzieckiem Boga”.
Jak dobrze wiedzą to wszyscy pątniccy, na trasie pielgrzymkowej otrzymuje się przede wszystkim łaskę kroczenia wspólną drogą z innymi pielgrzymami, podążając w jednym kierunku – ku MAMIE, ku Pani Jasnogórskiej, spotykając się z darem ludzkiej hojności, wyrozumiałości, dobroci i życzliwości. Pątnik otrzymuje również łaskę doświadczania skwaru dnia i deszczu, spocenia i przemoczenia, radości odpoczynku i zmęczenia, niesamowitych wschodów słońca na trasie i trudu niewyspania, lekkich domów pod namiotami i ich przemoczenia podczas ulew i burz w środku nocy. Doświadczywszy tego wszystkiego, tego bogactwa w całej rozpiętości – wyrażamy Bogu naszą wdzięczność. Niech we wszystkim Bóg będzie uwielbiony…
Na koniec wyrażamy serdeczne „Bóg zapłać” każdej Kochanej Siostrze, która nas wspierała modlitwą i osobistą ofiarą. Dzięki Wam, Kochane Siostry – doszłyśmy do celu. Każdą z sióstr przytuliłyśmy do Serca Matki, do Serca naszej Królowej z Jasnej Góry.
s. Anna Dąbrowska
