SIEDLCE – 1 grudnia 2014 r. po Eucharystii o godzinie 7.00 rozpoczęło się Jerycho Różańcowe w naszym domu prowincjalnym w Siedlcach. Zaangażowana jest w tą modlitwę Świecka Rodzina Franciszkańska i Rodzina Dominikańska.
Również siostry ze wspólnoty lokalnej z entuzjazmem otworzyły swój dom i włączyły się w adorację i modlitwę różańcową, która trwała nieustannie 24 godziny na dobę przez siedem dni.
Niecodzienny i radosny to widok, gdy Jezus Eucharystyczny gromadził na modlitwie sąsiadów, znajomych i osoby z innych parafii w naszej kaplicy.
Nieustanna różańcowa modlitwa trwała do porannej Eucharystii w dniu 8 grudnia 2014 r. do Uroczystości Patronalnej naszego Zgromadzenia.
Jerycho Różańcowe to szczególne dzieło ufnej modlitwy. Nawiązuje do biblijnego zwycięstwa narodu wybranego, który dzięki zawierzeniu Bożym obietnicom przez siedem dni i nocy wytrwale modlił się o spełnienie Bożych planów.
Historia Jerycha Różańcowego
Za: www.parafia-kamionek.pl
Jerycho Różańcowe to nieprzerwane przez siedem dni i sześć nocy czuwanie modlitewne przed Najświętszym Sakramentem, oparte głównie na modlitwie różańcowej. Jerycho zazwyczaj prowadzone jest przez różne grupy ludzi, zarówno duchownych jak i świeckich.
Jak powstała taka forma modlitwy, jakie ma założenia i cele? Anatol Kaszczuk, świecki apostoł Matki Bożej (żyjący w latach 1912-2005) miał świadomość, że władze komunistyczne w Polsce nie zgodzą się na przyjazd do Ojczyzny papieża Polaka, Jana Pawła II, tak jak nie zezwolili na udział papieża Pawła VI w obchodach Tysiąclecia Chrztu Polski. Dnia 8 grudnia 1978 roku do pana Anatola trafia następujący przekaz Matki Bożej, Królowej Polski: „żeby zburzyć wszystkie przeszkody zagradzające drogę Papieża Polaka z Rzymu do Ojczyzny, należy zorganizować i przeprowadzić siedmiodniowy Kongres Różańcowy na Jasnej Górze od 1 do 7 maja 1979 roku.” Po akceptacji księdza biskupa Zbigniewa Kraszewskiego, księdza biskupa Stefana Bareły, ordynariusza częstochowskiego, który zastrzegł jednak zmianę nazwy
z kongresu na inną oraz za zgodą generała i przeora zakonu z Jasnej Góry, Anatol Kaszczuk przystąpił do działań. Po przeczytaniu fragmentu Starego Testamentu z Księgi Jozuego nadał kongresowi nazwę «Oblężenie Jerycha»,
z uwagi na siedmiodniowy okres zmagań, po którym zdobyto miasto. Tak nazwany kongres odbył się w wyznaczonym terminie, w intencji, aby Ojciec Święty mógł przyjechać do Polski. Wynik modlitw okazał się zwycięski. Właśnie dopiero 7 maja został ogłoszony plan pobytu Papieża w Polsce. Stało się to nie wcześniej, ale w dniu, w którym «Oblężenie Jerycha» zostało zakończone. Było to doświadczenie zwycięskiej mocy różańca i zwycięstwo Matki Bożej.
To wydarzenie stało się wymownym znakiem potrzeby nieprzerwanej modlitwy różańcowej przez Najświętszym Sakramentem, odmawianej
w konkretnych intencjach. Papież Jan Paweł II powiedział do pana Anatola
i jego współpracowników: „Róbcie to na wielką skalę”. Od tego momentu pan Anatol Kaszczuk często podróżował po całym świecie do różnych wspólnot katolickich, od Stanów Zjednoczonych po Filipiny, i opowiadał im o swych doświadczeniach i potrzebie organizacji tego rodzaju czuwań modlitewnych. Efektem tych działań stało się organizowanie na całym świecie różnego rodzaju kongresów różańcowych, «Oblężeń Jerycha», «Nieustannego Różańca».
Tak jak wtedy, tak i dzisiaj istnieje w Polsce wielka potrzeba wytrwałej
i ogólnonarodowej modlitwy. W wielu parafiach wierni organizują nieustającą przez siedem dni i sześć nocy modlitwę, pod uproszczoną nazwą «Jerycho Różańcowe», modląc się w intencjach Kościoła, papieża i narodu polskiego.
smw