MARIÓWKA – Wspólnota sióstr Domu Generalnego w Mariówce z tęsknotą i wzruszeniem oczekiwała dnia ukończenia remontu kaplicy – serca naszego domu. Bez wątpienia Pan Bóg dawał nam wyraźne znaki, że błogosławi tym pracom, które pomimo trudnych okoliczności, sprawnie dobiegły końca.
Już od uroczystości Wniebowzięcia NMP, choć pozostawało jeszcze parę detali do ukończenia dzieła, siostry uczestniczyły w Eucharystii w odnowionej kaplicy i tam się już modliły.
Uroczystość poświęcenia kaplicy miała miejsce 1 października – w pierwszy dzień miesiąca różańcowego, we wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus, kiedy to przypadał także pierwszy czwartek miesiąca. Przewodniczyć jej miał ks. biskup Henryk Tomasik, któremu jednak stan zdrowia na to nie pozwolił. W zastępstwie pasterza naszej diecezji przybył ks. prałat Edward Poniewierski – wikariusz generalny i kanclerz kurii diecezji radomskiej. Podczas Eucharystii koncelebrowanej wraz z ks. Tomaszem Hercem – sekretarzem ks. bp ordynariusza, ks. Stanisławem Kwiatkowskim – proboszczem parafii Smogorzów oraz przebywającym u rodziny na wypoczynku o. Kazimierzem Zychem OFMCap, ks. prałat dokonał także instalacji relikwii Krzyża Świętego oraz relikwii św. Franciszka z Asyżu w nowym relikwiarium.
Przełożona Generalna naszego Zgromadzenia na początku Eucharystii powitała kapłanów i wszystkich gości, wśród których byli głównie architekci, projektanci i wykonawcy prac remontowo – restauracyjnych w naszej kaplicy oraz przełożone prowincjalne i siostry z okolicznych wspólnot. Matka Mirosława wspomniała również niektórych przedstawicieli duchowieństwa, którzy także niegdyś modlili się w tej małej świątyni: błogosławionego ks. Michała Sopoćkę oraz sługi boże ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego, ks. biskupa Piotra Gołębiowksiego oraz ks. Wincentego Granata.
Ksiądz kanclerz pozdrowił wszystkich zebranych w imieniu nieobecnego księdza biskupa, zapewniając o jego duchowej łączności. Podczas homilii przywołał w sposób szczególny trzy postaci. Błogosławionego Honorata, który swoje życie, choć naznaczone zagubieniem właściwej drogi w młodzieńczych latach, poświęcił całkowicie służbie Bogu i wynagradzaniu za owe błędy. Innego młodzieńca, kandydata na ołtarze, który ma zostać ogłoszony błogosławionym 10 października 2020 roku – Carlo Acutisa. Jest on współczesnym przykładem dążenia do świętości w życiu normalnym, nie oderwanym od rzeczywistości, lecz zanurzającym ją w miłości Jezusa Eucharystycznego i modlitwie różańcowej. Dla Carla Eucharystia stała się autostradą do nieba. Trzecią wspomnianą postacią była patronka dnia św. Teresa od Dzieciątka Jezus, która wytrwale szukała swojej małej drogi, a swoją windą do nieba uczyniła ramiona Jezusa.
Po uroczystej celebracji kontynuowaliśmy radość z poświęcenia świątyni przy wspólnym stole. Był to także czas wdzięczności Bogu i człowiekowi, którą Matka Przełożona kierowała do kolejnych osób odpowiedzialnych za różne dziedziny prac remontowo – konserwatorskich oraz darczyńców wspierających te prace. Głos uznania i wdzięczności podjął także pan inżynier Korkowski, pełniący nadzór nad całokształtem prac renowacyjnych, który złożył w darze piękną palkę maryjną do naszej kaplicy. Na zakończenie podziękowań swoje uznanie wyraził ks. prałat Edward Poniewierski, który podkreślił, że nasza kaplica nie tylko nie straciła nic ze swej prostoty, ale zyskała majestat ukazujący głębię ducha modlitwy, jaką przesiąknięte są przez lata ściany tej małej świątyni.
Niech Bóg będzie uwielbiony w każdym trudzie, modlitwie i ofierze, które złożyły się na podjęcie i ukończenie dzieła odnowy naszej mariowskiej kaplicy.
{module Nowa kaplica w Mariowce}