W dniach od 17 do 23 lutego br. dzieci i młodzież z parafii św. Antoniego z Padwy z Żuromina i z parafii Świętej Trójcy z Kobyłki wyjechały do Poronina, by spędzić ferie ze sobą i z Panem Bogiem. Oto dwa świadectwa z rekolekcji na nartach, które od wielu lat organizuje s. Elżbieta – obecnie pracująca w Żurominie.
Tegoroczne ferie spędziliśmy aktywnie, lecz z rozsądkiem. Organizowany już po raz kolejny wyjazd na rekolekcje w malowniczych Tatrach, przysporzył nam wielu przygód . Siostra Elżbieta T, ksiądz Piotr M., ksiądz Grzegorz M. i pozostali opiekunowie codziennie podczas pracy w grupach tłumaczyli nam Pismo Święte, a także rozmawiali z nami o wierze. Nie zabrakło również codziennej Eucharystii, by lepiej przeżyć dzień i spotkać się z Panem Jezusem w Komunii Świętej. Jak na pobyt w górach przystało, udaliśmy się także na stok, aby doskonalić jazdę na nartach i snowboardzie na stokach w Białce Tatrzańskiej, w Jurgowie i na Czarnej Górze Koziniec. Oczywiście nie mogło zabraknąć także kąpieli w ciepłych wodach termalnych. W dodatku mieliśmy okazję zwiedzić kopalnie soli w Wieliczce, gdzie spędziliśmy noc.
Zapewne każdy z nas przeżywa ten czas trochę inaczej, jednak moim zdaniem jest to cudowna okazja do pogłębienia wiary i zrozumienia Pisma Świętego. W wyjazdach najbardziej cenię sobie wspólne modlitwy. Nieważne, czy jest to przed czy po posiłku, czy jesteśmy zmęczeni, a może pełni entuzjazmu, zawsze chwalimy Boga. Niezapomniane są dla mnie także kazania i ’’wykłady’’ Siostry. Kazanie to rzecz, którą zawsze staram się przeżyć nie tylko na Mszy Świętej ale i po, w domu gdy rozważam Słowo Boże, jednak nie zawsze się to udaje. Zmienia się to natomiast w czasie kazań głoszonych na rekolekcjach. Czuje się, że wszystko co mówi Ksiądz jest kierowane tak, by trafiło do naszych dusz i abyśmy mogli zrozumieć to, co ewangelia chce nam przekazać. Jeśli chodzi o ”wykłady‘’ czy ‘’’kazania’’ Siostry, to są one na wiele tematów. Tym razem najbardziej w pamięci zostało mi to, co Siostra powiedziała w kopalni, gdy nie mogliśmy utrzymać ciszy nocnej i ciągle toczyły się rozmowy : ’’ Ostatnie słowo powinno być wypowiedziane do Pana Boga.”. Szczerze mówiąc, od tej chwili co wieczór trzymam się tej zasady, przez co mam większy komfort zasypiania.
Podsumowując, każdy wyjazd jest nowym przeżyciem i spotkaniem z Panem Bogiem w inny sposób. Dzięki nim możemy nie tylko pojechać na cudowne kolonie, ale i wzbogacić się duchowo i poznawać inne walony wiary. Mam nadzieję, że to nie koniec i spotkamy się za pół roku, by znów głosić chwałę Bożą.
Anna – uczestniczka wyjazdu.
Przez ostatnie dni ferii dzieci i młodzież z naszej parafii oraz rówieśnicy z Kobyłki uczestniczyła na wspaniałych rekolekcjach z księżmi Piotrem i Grzegorzem oraz niezastąpioną siostrą Elą. Jak każdego roku był czas na zabawę i na modlitwę. Beztroskie zjeżdżanie na nartach i czas zabaw przeplatały się z czasem rozważań i przemyśleń nad wszystkim, co związane jest naszą wiarą. Dzień nie byłby też pełny bez Mszy Świętej, na której każdy (w większym lub mniejszym stopniu) służył śpiewem, graniem lub pomocą jako ministrant. Cały czas panowała atmosfera radości, podekscytowania (nawet pomimo drobnych wypadków :))
Nasz obóz to spotkania z przyjaciółmi, chwila odpoczynku, chwila zabawy i rozrywki, a przede wszystkim spotkania z Bogiem. Każdy czuje się dobrze i każdy jest szczęśliwy. Nawet nie zauważamy, jak szybko mija ten tydzień i nie możemy się doczekać następnych kilku dni w tym samym składzie!
Ola.
{module Narty_2020}