RYGA – Tegoroczne świętowanie Dnia Życia Konsekrowanego w Kościele Łotewskim po raz pierwszy wybrzmiało tak szeroko. Zawdzięczamy to, między innymi, ks. Leszkowi Woronieckiemu, pallotynowi, duszpasterzowi akademickiemu na Uniwersytecie we Fryburgu Szwajcarskim.
Przybył on do nas, aby poprowadzić spotkania formacyjne dla osób konsekrowanych, a także spotkanie sióstr służek z Łotwy i Litwy.
Dnia 2 lutego, na spotkaniu osób konsekrowanych poprzedzającym uroczystą Eucharystię w katedrze archidiecezji Ryskiej, o. Leszek Woroniecki podjął ważne wprowadzenie nas w najnowsze dokumenty Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. Konferencja pt. „Osoby konsekrowane w Kościele i z Kościołem – nowe czasy, nowe wyzwania” dawała światła i odpowiedzi – dla niełatwej i często złożonej rzeczywistości, w jakiej żyjemy – na to, czego od nas oczekuje Bóg, czego oczekuje Kościół będący echem Jego głosu.
Kolejny dzień, 3 lutego, zgromadził nas na międzynarodowym spotkaniu formacyjnym (przybyły także nasze siostry służki z prowincji litewskiej!). Spotkanie to odbyło się w naszym domu zakonnym w Rydze i było uwieńczone adoracją Najświętszego Sakramentu oraz Eucharystią. W wygłoszonych konferencjach o. Leszek Woroniecki dotknął dwóch aspektów naszego życia – wyzwań, jakie stawia przed nami współczesny świat i kultura postmodernistyczna, a także możliwości naszej odpowiedzi, która zawsze jest zawarta w pogłębionym rozpoznaniu swojej tożsamości jako osoby Bogu poświęconej. Ojciec dotknął także aktualnych kwestii dotyczących Konwencji Stambulskiej, na temat której to ratyfikacji obecnie trwa ostra debata w społeczeństwie łotewskim. Komentował również interpretację VIII rozdziału w post synodalnej adhortacji „Amoris Laetitia”
„Bóg codziennie przypomina mi – „jesteś mój!” I moja tożsamość również zawiera się w tym, że codziennie powtarzam Mu – „jestem Twój!” Jesteśmy jak 'puste naczynie’ – jesteśmy do dyspozycji Boga, jako nic,” podkreślił o. Leszek Woroniecki. „Pusty, aby móc przyjąć to, co On mi daje. I On mi daje swoje dary, swoją łaskę, do czegoś mnie zaprasza, konkretnie. Dzięki Jego darom i łasce mogę czynić dobro wokół siebie. I wy czynicie wiele dobra! Jego dar owocuje w nas. (…) Ale ostatnim gestem bycia naczyniem Boga jest to, że wszystko, za co mi ktoś dziękuje, wysyłam z powrotem do Niego w postaci dziękczynienia, co pomaga mi uniknąć pychy i cały czas być właśnie takim pustym naczyniem Boga. To jest prosty ruch – to, co spada na mnie z nieba, czyni dobro dzięki mojej współpracy i wraca w postaci dziękczynienia do swojego Źródła”.
Cieszymy się, że nie zabrakło czasu wspólnotowego – w niedzielę, 4 lutego, mogłyśmy w gronie naszych sióstr z Litwy i Łotwy pochylić się nad tematyką kryzysów w życiu duchowym, oraz na nowo spojrzeć na dar naszych wspólnot jako miejsc wzrostu i przebaczenia. Nagrania
Natomiast kolejny dzień był poświęcony „junioratowi nadbałtyckiemu” czyli siostrom z Litwy i Łotwy, który pod kierunkiem o. Leszka Woronieckigo miała miejsce w Kuldīga. Miasteczko to słynie nie tylko z najszerszego wodospadu w Europie (Ventas Rumba) i jednego z najdłuższych mostów zbudowanych z cegły, ale także – z gościnności sióstr dominikanek, które przyjęły nas w swoim klasztorze.
W czasie swojego pobytu na Łotwie o. Leszek Woroniecki spotkał się także z przedstawicielami mediów katolickich, oraz był zaproszony do radia katolickiego, gdzie wygłosił katechezę o powołaniu do życia Bogu poświęconego. Katecheza w radio
s. Ewa L.