SANDOMIERZ – Już po raz 19 Siostry i Bracia z różnych Zgromadzeń i Instytutów zgromadzili się w Sandomierzu na świętowaniu Dnia Życia Konsekrowanego. W tym roku nabiera ten Dzień szczególnego wydźwięku – w całym Kościele powszechnym obchodzony jest Rok Życia Konsekrowanego.
W tym nurcie przebiegało tegoroczne spotkanie. Papież Franciszek przypomniał, że ten rok: został nam dany do refleksji nad czasem łaski… Ojciec Święty zatroskany o osoby konsekrowane przypomniał 3 cele:
1) spojrzeć w przeszłość z wdzięcznością;
2) przeżywać teraźniejszość z pasją;
3) przyjąć przyszłość z nadzieją.
Pragnie On również, by w tym, co czynimy i kim jesteśmy, nie zabrakło R a d o ś c i – bo kto spotkał Pana i idzie za Nim, jest posłańcem radości w Duchu.
2 lutego w całym Kościele katolickim przeżywany jest jako święto Ofiarowania Pańskiego. Diecezjalne dziękczynienie za dar życia konsekrowanego odbyło się tym razem w kościele seminaryjnym pw. Świętego Michała Archanioła. Rozpoczęło się ono Koronką do Bożego Miłosierdzia – o godz. 15.00. Bezpośrednio po niej była konferencja Wikariusza Biskupiego ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego Ks. prof. dr hab. Leona Siweckiego. Konferencja nosiła tytuł „Posługa ubogim przez osoby konsekrowane w nauczaniu świętego Jana Pawła II”. Rozważanie oparte było na nauczaniu wielkiego «Promotora Życia Konsekrowanego», który tak wiele pozostawił pouczeń w tym względzie. Prelegent podkreślił, że: „Dzisiejsze społeczeństwo pragnie widzieć w osobach konsekrowanych konkretne odzwierciedlenie działania Chrystusa, Jego bezgranicznej miłości do każdej osoby.” Natomiast przywołując Instrukcję Kongregacji Rozpocząć na nowo od Chrystusa cytuje: „Życie konsekrowane pragnie dokonać refleksji nad własnymi charyzmatami i tradycjami, aby je wykorzystać dla nowych przestrzeni ewangelizacji. Chodzi o bycie bliżej ubogich, osób starszych, narkomanów, chorych na AIDS, uciekinierów, osób, które doświadczają wszelkiego rodzaju cierpienia…”. Analizując Boże piękno w życiu osób konsekrowanych za Janem Pawłem II podkreślał: „Poszukiwanie Bożego piękna każe osobom konsekrowanym zatroszczyć się o wizerunek Boga zniekształconego w obliczach braci i sióstr, w twarzach oszpeconych przez głód, w twarzach rozczarowanych przez puste obietnice polityków”. Podkreślił także, że: Służba ubogim jest aktem ewangelizacji. Przywołując nauczanie św. Jana Pawła II podkreślił wagę Eucharystii „… prawdziwe celebrowanie Eucharystii i Jej adorowanie musi prowadzić do misji, a co za tym idzie – do świadectwa”. Kończąc konferencję mocno akcentował: „Nawet najwspanialsza działalność Kościoła, ta kulturowa, edukacyjna, społeczna czy charytatywna, byłaby niepełna, cząstkowa, bez większego sensu, gdyby w swojej ostatecznej perspektywie, nie miała na celu nawrócenia ludzkich serc do Boga. Gdyby nie prowadziła do Chrystusa! Zawsze powinien towarzyszyć nam ów «święty niepokój» niełatwego pogodzenia żywota Marii i Marty. W misji czynienia dzieł charytatywnych powinna towarzyszyć pewność, że wierność Chrystusowi pozwoli znaleźć zbawienny środek.”
O godzinie 16.00 rozpoczęła się Msza Święta pod przewodnictwem Pasterza Diecezji bpa Krzysztofa Nitkiewicza. Wspólnie z Biskupem celebrowali liczni Ojcowie i Kapłani diecezjalni. Msza św. była dziękczynieniem za osoby życia konsekrowanego z prośbą o nowe powołania. Śpiew scholii międzyzakonnej i kleryków uświetnił przeżywanie Eucharystii (w śpiew włączyły się Siostry Służki). Liturgia rozpoczęła się obrzędem poświęcenia świec.
W homilii Ks. Rektor dr Jan Biedroń powiedział m.in.: „To wy właśnie, stajecie dziś ze świecą w ręku, symbolizującą samego Chrystusa, aby ponowić swój dotychczasowy wybór, swoje śluby zakonne. Natomiast my stajemy razem z wami w tej wspólnocie, aby potwierdzić i zaświadczyć wobec całego świata, wobec Sandomierza, że należy żyć, kochać, pracować, cierpieć i radować się, zgodnie z Prawem Pańskim. (…) Dążenie do świętości wymaga więc duchowego zmagania. To duchowe zmaganie dokonuje się w określonym kontekście kulturowym naszego czasu, który wcale nie ułatwia osobom konsekrowanym przekazu nienaruszonej wiary. – i dodał – Odnawiacie dziś ślub posłuszeństwa dla doskonalszego postępowania, zgodnego z Prawem Pańskim. Wy Jezusowi złożyliście również w darze swoje ubóstwo, aby stać się bardziej wolnymi, bo macie świadomość, że bogactwo zniewala, odbiera wolność sercu, zamyka na drugiego człowieka i wreszcie zamyka na samego Boga. Odnawiacie ślub czystości, aby pozostawać wyłącznie do dyspozycji Pana i doskonalej postępować według Prawa Pańskiego.”
Po homilii Siostry i Bracia odnowili swoje śluby i przyrzeczenia zakonne. Na ręce biskupa, w darach ofiarnych, zostały złożone zapalone świece znak oddania Bogu i gotowość służenia wspólnocie Kościoła.
Na zakończenie wspólnej modlitwy, przed udzieleniem pasterskiego błogosławieństwa do wszystkich osób konsekrowanych zwrócił się ze swoim słowem Ksiądz Biskup. Powiedział m.in.: „Zapalone świece, które dały dzisiejszemu świętu popularną nazwę – „gromniczna”, dobrze oddają rolę osób konsekrowanych w Kościele. Zapalona świeca to symbol czuwania, trwania w gotowości. Drogie Siostry, Ojcowie i Bracia, czuwacie oczekując nadejścia Oblubieńca jak ewangeliczni Symeon i Anna. Waszą postawą budzicie całą naszą Wspólnotę z uśpienia, marazmu i bierności. Wprowadzacie do naszych serc zbawienny niepokój, że nie wszystko jest w porządku, że można zrobić więcej i lepiej, że nie należy ustawać ani na chwilę. Dziękujemy dzisiaj za wasze świadectwo, za modlitwę, za codzienny trud.”
Po zakończonej Eucharystii wspólne świętowanie przedłużyła Agapa, która dzięki życzliwości Ks. Rektora i pracy Sióstr Służek z „Domu Seminaryjnego” miała miejsce w refektarzu kleryckim.
s. Jadwiga B.
{module Sandomierz, 2 II 2015}