W sobotę 17.06. w domu prowincjalnym w Sandomierzu odbyło jednodniowe skupienie dla kobiet. Intensywne w treści i modlitwę oraz obfite w radosne chwile. Ten dzień modlitwy, którego tematem było powołanie, poprowadził Ks. Konrad Fedorowski. Uczestniczyło w nim dwanaście kobiet z różnych części diecezji Sandomierskiej.
Wiele z nich zaintrygował plakat, który każda z rekolektantek odczytała inaczej, zgodnie z potrzebą jaką nosi w sercu. Jak się później okazało każda z tych potrzeb w mniejszym lub większym stopniu została zaspokojona, gdyż Słowo Boże ma wielką moc. Po krótkim zapoznaniu się, dało się wyczuć nić połączenia i wzajemnej sympatii, która z każdą chwilą stawała się coraz większa. Siostry już przy obiedzie miały wrażenie, że kobiety obecne na skupieniu znają się od dawna, choć większość z nich była w naszym domu i na takim skupieniu pierwszy raz. W czasie podsumowania uczestniczki podkreślały, że czują się nasycone duchowo, psychicznie i fizycznie i w sumie nic więcej do szczęścia im nie potrzeba.
Skupienie odbyło się we wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, obecność Maryi towarzyszyła nam nieustannie. To Jej cicha obecność to sprawiła i w dalszym ciągu będzie sprawiała w nas „wielkie rzeczy”.
Oto krótkie świadectwa uczestniczek:
«Są takie wezwania, które docierają do nas głosem tak delikatnym, że możemy je usłyszeć tylko w ciszy. Wołam przyjdź – kiedy zobaczyłam ten plakat po raz pierwszy – pomyślałam, że to coś dla mnie, bo przecież ja tak Pana Boga wołam, szukam, czekam…. Skupienie u Sióstr Służek było dla mnie szczególnym przeżyciem, które w ciszy, modlitwie, skrutacji uświadomiło mi, że to On woła mnie, zawsze jest i zaprasza do żywej relacji. Moim zadaniem jest stawianie z wiarą i ufnością kolejnych „małych” kroczków. Jego plan względem mnie może wypełniać się każdego dnia, jeśli tylko mówię Bogu „tak”. Jestem wdzięczna ks. Konradowi za wygłoszoną konferencję, wszystkim Siostrom Służkom za ciepłe przyjęcie, a s. Anicie i s. Małgorzacie za opiekę i prowadzenie w tym wyjątkowym czasie». Monika
«Szczęść Boże ,,Wołam przyjdź…” odpowiadając na zaproszenie, poszłam, aby odkryć w sercu m.in. coś czemu umniejszałam. Pochylając się nad słowem Bożym, dotarły do mnie dwie ważne kwestie, że można być powołaną do roli mamy, oraz, że ,,człowiek nie może posiadać niczego, czego wpierw nie otrzymał z nieba”. Bardzo mi tej świadomości było trzeba. Bardzo dziękuję siostrze Anicie oraz siostrze Małgosi za skupienie, które otwiera serce i pozwala wiele zrozumieć». Sylwia
«Po raz kolejny Dobry Bóg dał doświadczyć, że każde rekolekcje, nawet jednodniowe, tu ogromny czas łaski, taki, w którym Bóg przypomina Kim Jest, Jaki Jest, ale jednocześnie przedstawia się zupełnie na NOWO, na niej Sobą zachwycając. Podarowuje czas pustyni, choćby jednodniowej, żeby mówić nam do serca, poruszając jego najgłębsze przestrzenie. Wtedy, kiedy – jak zauważył ksiądz Konrad w swojej konferencji- odważymy się zostawić śmieci świata i „stracić” trochę czasu z Bogiem… Ja doświadczyłam kolejny raz tego, że to On jest tym, który zawsze wychodzi z inicjatywą, zawsze pierwszy zaprasza, wszystko pięknie aranżując, w sposób zachwycający, wyjątkowy, tak, żeby nam pokazywać, jak bliskim Bogiem jest, jak nas dobrze zna, jak o nas się troszczy, jak walczy o nasze serca… Bo wie, że tylko Ta Miłość, która On sam jest i która się nieustannie pragnie rozdawać, może nasycić nasze życie, nagrać naszemu życiu zupełnie Nową Jakość». Ewa
s. Anita Jamrowska
