RADOM – W pierwszy czerwcowy weekend odbyła się pielgrzymka sióstr zakonnych z diecezji radomskiej na Litwę. Wyjazd zorganizowała s. Teresa Romańska – referentka diecezjalna, a wsród uczestniczek znalazła się też liczna grupa sióstr naszego zgromadzenia.
Opiekę duchową nad pielgrzymami sprawował ks. Piotr Turzyński, Wicerektor radomskiego WSD, który pełni również funkcję diecezjalnego duszpasterza osób konsekrowanych. Piątkowy dzień upłynął pod znakiej długiej drogi do Wilna, podczas której nie zabrakło wspólnej modlitwy, śpiewu, rozmów. Wieczorem w sanktuarium Bożego Miłosierdzia uczestniczyłyśmy w Eucharystii, powierzając Chrystusowi przywiezione w sercach intencje. Na nocleg udałyśmy się do domu rekolekcyjnego w dzielnicy Wilna – Nowa Wilejka w parafii ks. Wojciecha Górlickiego. Jest to sąsiedztwo naszego domu zakonnego w Kolonii Wileńskiej i dzięki temu niemal cały Zarząd Prowincji Litewskiej, który miał tego dnia narady, przybył na spotkanie do Nowej Wilejki. Wiele było radości podczas tego spotkania. Kilka sióstr mogło odwiedzić dom siostrzany i uzyskać informację o tym, jakie są u nich możliwości noclegu. Może się to przyda innym pielgrzymom.
W sobotę cały dzień zwiedzałyśmy Wilno z przewodnikiem, poznając to, co cenne i piękne, a zarazem powiązane z historią naszego narodu. W południe przeżywaliśmy Eucharystię w kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej. Dopełnieniem modlitwy – tej cichej, szeptanej w świątynach wileńskich, była wieczorna procesja różańcowa, która odbywa się w Nowej Wilejce w każdą pierwszą sobotę miesiąca. Niedzielę Zesłania Ducha Świętego rozpoczęła poranna Eucharystia. Ku naszemu zdumieniu parafianie przybywali dużo wcześniej na swoją Mszę św. dołączając do naszej modlitwy. Po pożegnaniu przez ks. Wojciecha – proboszcza – i jego błogosławieństwie, udaliśmy się w drogę powrotną zatrzymując się jeszcze w Trokach, by zobaczyć piękny zamek na wyspie.Ten czas pielgrzymowania dał okazję przeżycia wspólnoty w różnym wymiarze – modlitwy, radości, pomocy, a także dzielenia się dobrem, którym Bóg nieustannie obdarza, w każdych okolicznościach – wtedy, gdy słońce świeci i gdy zraszają ziemię strugi deszczu. Za ten czas duchowego odpoczynku Bogu niech będą dzięki. s. M.S.