Pod hasłem „Tajemnica modlitwy” w dniach od 22 do 27 czerwca 2024 roku wyruszyła Piesza Pielgrzymka Honoracka z Zakroczymia do Nowego Miasta nad Pilicą. Dzień 22 czerwca był dniem zjazdu do Zakroczymia, natomiast dzień 23 czerwca rozpoczął nasze pielgrzymowanie.
Naszą pielgrzymią przygodę rozpoczęliśmy o godzinie 6:00 Mszą Świętą w kościele klasztornym. Około godziny 7:30, po błogosławieństwie, ruszyliśmy na trasę. Grupa licząca około 80 osób, wśród nich siostry ze zgromadzeń honorackich, z modlitwą i śpiewem przemierzała szlak, którym kiedyś kroczył bł. O. Honorat Koźmiński.
Podjęliśmy ten trud, aby lepiej poznać O. Honorata, czerpać z jego nauk i jego siły ducha w codziennych zmaganiach o świętość życia oraz w walce o modlitwę, która jest początkiem świętości. Przez modlitwę i dzięki modlitwie stajemy się święci. Krocząc śladami bł. O. Honorata, coraz głębiej wnikaliśmy w tajemnicę modlitwy. Każdy dzień był czasem refleksji i stawiania sobie pytań: Jak się modlę? Do kogo się modlę? Czy bunt, ból, słabość mogą być treścią modlitwy? Jakie są sposoby i owoce modlitwy? Jak radzić sobie z trudnościami na modlitwie? Czego szukam na modlitwie?
Podczas pielgrzymki mieliśmy okazję uczestniczyć w konferencjach na trasie, codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu, Godzinkach do Najświętszej Maryi Panny, koronce do Bożego Miłosierdzia, dzieleniu się w grupach na postojach oraz modlitwie różańcowej, podczas której modliliśmy się w intencjach zapisanych na kartkach przez pielgrzymów oraz tych niesionych w sercach. Wszystkie te praktyki przybliżyły nas do tajemnicy modlitwy.
Nasze wędrowanie było czasem doświadczenia wspólnoty i atmosfery rodzinnej. Spotkaliśmy wiele życzliwych ludzi, którzy przyjmowali nas z otwartym sercem, częstowali smacznym jedzeniem oraz wspierali nas modlitwą. Dotarliśmy do Nowego Miasta, zmęczeni, z bąblami na stopach, ale pełni nadziei i pokoju, że Bóg przyjmie nasz trud i wysłucha nasze modlitwy.
Wieczorem w ogrodzie klasztornym ojców kapucynów odbyła się wspólna agapa z grillem. To były ostatnie chwile bycia razem. Dziękujemy wspólnocie sióstr z Nowego Miasta, które przyjęły nas pod swój dach, nakarmiły i zadbały o nasz odpoczynek po pielgrzymim trudzie. Kochane siostry, niech Pan Jezus wam błogosławi, a Maryja czuwa nad wami. Bł. O. Honorat niech wyprasza wiele łask. Bóg zapłać.
Czas pielgrzymki dobiegł końca. Był to czas, który otworzył nasze oczy na Boga, który w Jezusie nieustannie nas szuka, aby dać nam swoją bezwarunkową i bezgraniczną miłość. Otworzył nasze serca na słuchanie Jego Słowa w modlitwie. Dzięki wierze i wytrwałej modlitwie możemy być jak te osoby, które niosą paralityka przed Jezusa, aby go uzdrowił. Przybliżajmy do Niego nasze życie, jak również wielu braci i sióstr, którzy przez różne sytuacje nie mogą Go spotkać, by doświadczyć Jego uzdrawiającego miłosierdzia.
Błogosławiony Ojcze Honoracie, wstawiaj się za nami u Boga i wypraszaj wiele łask na naszej drodze pielgrzymowania, jaką jest życie. Wstawiaj się za nami u naszej Matki Maryi, abyśmy, naśladując jej piękne, ciche i przepełnione Bogiem życie, osiągnęli cel naszej pielgrzymki – NIEBO.
s. Iwona Budnicka